30 Ağustos 2009 Pazar

WEST HAM-MILLWALL GERÇEĞİ !



Hep söyleriz üzerinde futbol yazan her taşın altından mutlaka bir İngiliz çıkar diye. Futbolu icat edenlerin Dünya’nın dört bir yanında topun oyuna girmesine yardımcı olmalarını ise sömürgeci kimliklerinin bir sonucu olarak açıklayabiliriz ancak... Eğer günün birinde futbolun “ulema sınıfı” oluşturulacak olsaydı bu mutlaka İngiliz bilgelerden oluşan bir topluluk olurdu. Zira oyunun tarihine bu kadar etki eden insanlar için bilgelik mertebesi olağan bir sonuçtur...

Tüm bu sebeplerden dolayı literatüre giren deyişlerin hemen hepsi de İngilizlere aittir. Tıpkı “Derby” sözcüğü gibi. Ortaçağ İngiltere’sinin Derbyshire bölgesinde iki düşman mahallenin birbiriyle olan rekabetine Derby rekabeti denmiş ve zamanla İngiltere’ye daha sonra da tüm Dünya’ya bildiğimiz anlamda yayılmış. Yani derbinin de mucidi İngilizler.

Hal böyle olunca derbi enflasyonuda bu ülkede çok yüksek. Sadece başkent Londra’da onlarca derbi mevcut: Kuzey’de Tottenham-Arsenal, Batı’da Chelsea-Fulham en çok bilinen ve Premiership dahilinde gözde Londra derbileridir. Bunların dışında biri, belki en az bilinenlerinden biri... Londra sokaklarını yıllarca terör ortamında tutan tutkulu ama kanlı, sevda dolu ama vahşi bir mücadele... ikisinin ismi yanyana geldiğinde bir çok insanda dehşet ifadesine neden olan İngiltere’nin en eski derbisi: Millwall F.C-West Ham United...



Aslında çoğu insan onları Green Street Hooligans isimli sinema filmiyle tanıdı. West Ham taraftarının gözünden anlatılan bu film esasen çok sığ bir anlatımla ağırlıklı olarak kavga ve dövüş üzerine kurulu.

Evet filmde gözükenler gerçek hayatta varolan şeyler ama Greens Street dendiğinde insanların akıllarına sadece bu film ve filmde anlatılan taraftar grubu geliyor. Yani Green Street’in West Ham’ın sahası Boleyn Ground’un(Upton park) hemen arkasında olayların sürekli cereyan ettiği uzun caddeye dendiğini, bu caddenin de ismini saha ilk kiralandığında orada bulunan daha sonra stad yapımı için yıkılan “Green Street House” adlı okuldan aldığı anlatılmamış.

Anlatılmayanların en önemlisi de Millwall’dan neden nefret ettikleri... 20’li yaşlardaki gençlerin ellerinde biralarla yaptıkları kavgaların aslında 20. yüzyılın en başlarında Güney Doğu Londra’nın tersaneler bölgesindeki çekiç seslerinin bir anda susmasına dayandığını, hikayenin kökenlerinin çok daha kuvvetli olduğunu hatta “Derbi” sözünü bugün aynı isimle oynanan birçok endüstriyel spor yanlısı, para makinası gözüyle bakılan safsata mücadelelerden çok daha fazla hakettiğini de anlatmalılarmış. Çünkü temelsiz bir bina gibi salt bir şiddet mücadelesi olmadığı, şiddetin dahi bir sebebinin olduğunu gösteren bir rekabet bu.

İngiltere’nin bir çok kulübünün kuruluşuna rehberlik eden işçi sınıfı da bu filmin başrol oyuncuları...
1900’lerin hemen başında Güney Doğu Londra’nın fakir semtlerinde ikamet edenlerin çoğunluğu bölgedeki tersanelerde çalışıyorlardı. Bu tersanelerden birbirlerine rakip olan en büyük iki tanesi Thames Iron Works ve Millwall Iron works idi. Bu iki firma en büyük gemileri üretmeleriyle ünlemişlerdi ve en çok işçi sayısına sahip firmalardı. Dolayısıyla aralarında oluşan rekabet şirketlerden çok işçilerin rebaketiydi.

Dönemin getirdiği ekonomik güçlükler, olayı sosyolojik olarak ele alan işçi gruplarına dönüştürmüştü. O dönemlerde futbol sahaları henüz savaş meydanı olarak kullanılmadığından onlar mahalle aralarını, sokakları, parkları mesken tutmuşlar... Aslında ikisini birbirinden ayıran unsurlar çok daha fazla ve işin futbol yönü sadece modern dönemde kendilerini ıspat için kullanılan bir gereç...



Biz yine de topa bakalım. Millwall F.C’nin kafakağıdında 1885 yazıyor. Londra’nın doğusunda Thames nehrinin hemen kenarında Isle of dogs denilen yerde kurulmuş. Kulübün kurucuları James Morton isimli bir demir tüccarının Millwall tersanesinde açtığı konserve yiyecek firmasının çalışanları. İşçilerin tamamı olmasa da büyük çoğunluğu Morton gibi İskoçya vatandaşı. Kulübün ilk başkanı ise İrlanda’lı William Murray.

Kulübün ilk ismini bulundukları tersanenin isminden dem vurarak Millwall Rovers olarak belirlemişler. Renkleri de mavi ve beyaz... İlk yıllarında “tersaneciler” olarak anılan kulüp 1900 yılında F.A Cup yarı finaline yükseldiğinde aramasına bir aslan eklemiş ve o tarihten sonra da “The Lions” yani aslanlar olarak anılmışlar. Kulübün mottosu da tam taraftarlarının ruh halini yansıtan “We Fear No Foe”(hiç bir düşmandan korkmuyoruz) aslında bu söz çok doğru. Çünkü Millwall kendi taraftarları dışında herkesin nefret ettiği bir kulüp. Yani çok fazla düşmanı var.

West Ham United ise 1895 yılında Thames Ironworks F.C ismiyle bu tersanenin işçileri tarafından kurulmuş. Kulüp 1900 yılına kadar bu isimle kalmış, şu anki stadları Upton Park’a taşındıktan sonra ise mahallelerinin ismi olan West Ham United ismini almışlar. İşçilik köklerini ölümsüzleştirmek içinde amblemlerine çekiç eklemişler ve bu tarihten sonra da “The hammers”(çekiçler) olarak anılmışlar.

Upton park’a taşınmalarının ardından ilk maçlarını ezeli rakip Millwall ile yapıp 3-0 kazanmışlar. 10.000 kişinin önünde oynanan bu karşılaşma Daily Mirror’a da konu olmuş ve komşu mahallelerin maçını West Ham’ın kazandığını duyurmuş gazete...

O yıllarda gerçekten de iki komşu mahalle ve iki rakip şirketin işçilerinden öteye gitmeyen sakin bir rekabet halindelerdi. Millwall ve West Ham taraftarlarının kulüplerine olan sevgileri daha o tarihlerde parmakla gösterilecek kadar belirgindi. Çok kalabalıklardı ve bu sebepten dolayı oynadıkları maç saatleri dahi işçilerin çalışma saatlerine göre düzenleniyordu.

Milwall henüz efsane stadı The Den’e taşınmadan önce maçlarını East Ferry Road isimli uzaktaki bir statta oynuyordu. Bu zor şartlara rağmen 1900’lerin başında otuz kırk bin kişilik kitlelere oynadığı anlatılır efsane gibi. Yani bugün görülen tutku aslında yüzyıllık bir tarihe sahip. Dediğimiz gibi iki takımın da bu yıllarda Southern League’de karşılaştıkları maçlar çok kalabalık mahalle maçları gibi algılanıyordu ve rekabet “tatlı” kıvamındaydı henüz.



Günümüzdeki halini almasının miladı ise 1920 yılıdır. O yıl tersane patronlarının düştüğü ekonomik sıkıntılardan sebep işçilerin ücretlerini ödemekte zorlanmaya başlamaları sonucu tüm tersane işçileri birleşerek genel greve gitti.

Uzun yıllar boyunca rakip olan firma işçilerinin grev nedeniyle birleşmesi şaşkınlıkla karşılandı ama kararlılardı. Tersane patronlarıyla kıyasıya pazarlıklara girişildi. Sonuçlar beklenirken içlerinden bir grup gizliden gizliye görüştükleri patronlarıyla anlaşarak grevi bıraktı ve tekrar işbaşı yaptılar.

En kalabalık gruplardan biri olan ve çalışanlarının hemen hepsi Millwall taraftarı olan “Millwall shipyard“ isimli bu şirket işçileri grev yanlısı çalışanların hedefi haline geldi. Tepki gösterenlerin içinde West Hamlıların oluşturduğu Thames Ironworks şirketi başı çekiyordu. Tepkilerini eyleme dönüştürmeye karar verdiler. Gruplar halinde işyerlerine giden Millwalllular’a sistemli bir şekilde saldırılar başladı.



Karşılık vermekte gecikmeyen Millwall çalışanlarının 1921 yılının hemen başında Thames işçisi bir genci döverek öldürmeleri sonucu Güney Londra tarihinin en şiddetli mahalle savaşları başladı. İki rakip firmanın çalışanlarının sorunu bir anda ülke sorunu haline gelmişti. Olaylar güvenlik güçleri tarafından bastırıldı fakat iki tarafta o gün itibarıyla yıllarca sürecek nefret tohumlarını attılar topraklarına.

Bu durum bir kaç yıl daha münferit olaylarla devam ettiyse de hiç biri 1922 yılında West Ham’ın sahasında oynan East End Cup maçı kadar kanlı olmadı. Bu maçın iki yıl önce bir kaç ay süren mahalle savaşlarının devamı olacağına kesin gözüyle bakılıyordu. Çünkü iki takımda o mahallelerin simgesiydi. Upton park etrafında toplanan binlerce West Ham taraftarı ortaçağ Avrupa’sındaki savaşlar misali karşı yönden gelen ve yine sayıları binlerle ifade edilebilecek kadar çok Millwall’lu ile işte bugün o ünlü “Green Street” olarak bildiğimiz cadde üzerinde çarpıştılar. Olaylar sonunda üç polis ve yedi taraftar hayatını kaybetti. Millwalllular o gün kazandıkları maçın değil, öldürülen beş West Ham taraftarının istatistiğini tutarlar bu gün hala...



İki Kulüp arasındaki tatlı rekabetin kanlı rekabete dönüştüğü bu tarihin ardından tüm maçları büyük olaylara sahne olmuştur. Ancak yıllar West Ham United’i sportif anlamda mutlu etmiş o dönemki adıyla 1.lig, F.A Cup ve Avrupa kupalarında kazandıkları başarıları Millwall tarafı uzaktan izleyebilmiştir. Bu durum uzunca süre aynı ligde mücadele edememelerine sebep olduğundan ender şekilde karşılaştıkları F.A cup maçları da büyük heyecanla beklenir olmuştu...

1950’li yıllarda Millwall kulübünün sportif başarıya hasret kalmış olması ve bunun Güney Doğu Londra’nın fakir mahallelerindeki suç oranının yükselip, çeteleşmenin oluştuğu bir döneme denk gelmesi Millwall taraftarlarını da bu oluşumların içine soktu. Çeteleşip sürekli büyüyen suç makinaları haline geldiler. Bu sebepten birçok futbol kulübü taraftarlarını bu deplasmana getirmek istemedi.

Millwall taraftarları ise çok kalabalık şekilde gittikleri tüm deplamasmanlarda büyük olaylara neden oldular. İşte Millwall’un İngiltere’de ismi her duyulduğunda insanların yüzünde dehşet ifadesi oluşmasına yol açan, halka göre; katiller, Londra polisine göre; baş belaları, Scotland Yard’a göre; Avrupa’nın en tehlikeli taraftar oluşumu, Demir Lady Margaret Thatcher ‘a göre ise “hayvanlar” olarak tabir edilen taraftar grubu “Bushwackers” da bu dönemde kurulmuştur. O tarihlerde başlıca görevleri gasp, adam yaralamak, hırsızlık, çetecilik gibi yukarda sayılan sıfatları hakeden işler olsa da daha sonraları Millwall’un tribün gücünü oluşturarak 1980’li yıllarda Britanya’da baş gösteren “Hooliganism” kavramının öncüleri haline gelmişlerdir.



Grup gerçektende tüm Londra’da adından korkuyla bahsedilen bir oluşumdur. Zaten mottoları da formalarının arkasına yazdıkları gibi ”No one likes us but we don’t care” dir.

Holigan kavramını tüm Dünya’ya tanıtan Londra’nın East End bölgesinde yani hem West Ham’ın hem Millwall’un doğum yeri olan bölgede yaşayan İrlanda’lı bir suç ailesidir. Dolayısıyla hem Millwall hemde West Ham taraftarları “Holigan” kavramının tam karşılığıdır. Yukarda bahsettiğimiz tribün terörü hareketinin West Ham temsilcileri ise Bushwackers kadar olmasa da yine şiddet kökenli ama zamanla çok daha fazla saygı duyulan ve Dünya’da bir çok kulübün taraftar gruplarına bu ismi vermesine sebep olan efsanevi “Inter City Firm” ICF’dir.

Grup Millwall’la olan mücadelelerin savaşçı gücüdür. Green Street Holigans filminde ele alınan grup “Green Street Elite” aslen ICF’dir... Zaten Green Street Hooligans filminin aslı, yani fikir babası da 1988 yapımı Gary Oldman’in başrolünü oynadığı ve tamamen Inter City Firm ve West Ham taraftarlarını konu alan “The Firm” isimli filmdir.



Milwall ve West Ham 2003 yılında son buluşmalarından tam on yıl sonra Championship liginde bir araya geldiler. Upton Park’da oynanan ilk lig maçından önce çevre yerleşimlerden birinde buluşan iki gruba engel olmak isteyen güvenlik güçleri ve taraftarlar arasında yaşanan arbede sonucunda üç West Ham taraftarı hayatını kaybetti. Bushwackers 1922 yılında öldürülen beş West Ham taraftarıyla birlikte bu maçta ölenleri hesaba katarak üzerinde “8” yazılı t-shirtler yaptırdılar. West Hamlılar ise 80 yıl önce ki grev olayında dem vurup “katil işbirlikçiler” pankartları açtılar.

Aslında aynı semtin, benzer tutkularla hayata sarılmış delikanlıları gibiler. Fakat hayata baktıkları pencerenin renkleri farklı. Daha da ötesi bir asır önce temelleri atılan nefret tohumlarının esaretinden kurtulamamış yada kurtulmak istemeyen nesilden nesile aktarılan bir düşmanlığın çocukları haline getirilmişler.

10 yaşını deviren her West Ham taraftarı çocuğa, babaları tarafından ICF efsanesinin anlatılması, Boleyn Ground’da maç izleme tutkusunun ve aşağı mahalleli Millwall taraftarlarını bir gün ezebilme hayalinin empoze edilmesi vazgeçilmez bir gelenek...

Tıpkı Millwall’lu gencin Chelsea deplasmanında babasıyla beraber omuz omuza çarpışması gibi. Birbirlerine çok yakın ama birbirlerinden ölesiye uzak iki mahallenin, iki halkın Güney Londra’nın ara sokaklarından tüm Dünya’ya yayılan nefretinin hikayesi bu... East Ham metro istasyonunun hemen çıkışındaki telefon kulübesinin neden yıkık olduğu daha net anlaşılıyor şimdi. 20’li yaşlarda ki gençlerin ellerinde biralarla yumruk yumruğa ölesiye kavga etmelerinin sebebi de...

33 yorum:

  1. Yazılarını özlemişim doğrusu. Millwall'un sevilmediğini, West Ham ile aralarında ezeli bir rekabet olduğunu biliyordum ama sebebinden bihaberdim. Sayende öğrenmiş oldum. Daha sık yazman dileklerimle...

    YanıtlaSil
  2. o kadar güzel yazmışsın ki
    eline sağlık demeden edemedim

    YanıtlaSil
  3. çok güzel bir yazı olmuş. ellerinize sağlık.

    YanıtlaSil
  4. yazı çok güzel...
    ben gerçekten bir millwall taraftarıyım..
    takip ediyor destekliyorum..
    nette takip ettiğim kadarıyla ünlü sloganda olduğu gibi, "hiç kimse sevmez bizi, umrumuzda değil"
    genelde yazılar "The Lions" u kötülüyor. tamam aslan ormanların kralı değildir ama herzaman tehlikeliyiz:D

    YanıtlaSil
  5. Gökhan yanlıs tarafı tutuyorsun bence çünkü milwall taraftarları kadar pis bi takım yok yani bi westhamlıyı yakaldıkları zaman bile yüzüne kezzap döküyorlar ve kesinlikle green stret hooligans filimini izle

    YanıtlaSil
  6. 12 yaşından beri west ham taratarıyım.ama iyi ki türkiedeyiz.bir millwall lı öldürüp katil olmuyorum.STAND YOUR GROUND ...

    YanıtlaSil
  7. I'm forever blowing bubbles

    YanıtlaSil
  8. ben totenhamliyim alayina giderim , westhamli yasli kadini dovunce ulkeden atildim , topal bir milwalluylada chelsea deplasmanina gittim , milli piyangodan 5 lira cikmisti bi gusle yok ettik forza juventus ! ibne fener, tesekkurler pembe hasan olmedi!

    YanıtlaSil
  9. green street hooligans cok güzel bir film bnde west hamlıyım

    YanıtlaSil
  10. eline sağlık çok güzel bir yazı olmuş ileride arsenalle ilgili bir yazı yazmanı diliyorum

    YanıtlaSil
  11. westham united taraftar grubunun en eski üyelerinden biriyim yazılanlar doğru milvall takımınla aramızda çok eskiye dayanan bi rekabetimiz var ama bizim taraftarlarımız her zaman kaliteli ve cesur taraftarlara sahibiz kim ne derse desin ingilterenin en ii takımlarından biriyiz

    YanıtlaSil
  12. Filmi izleyip insanlar WestHamlı oluyor . ehehehehehee komik.

    YanıtlaSil
  13. green street hooligans ı gerçekten izlemelisiniz

    YanıtlaSil
  14. kardeş yazın gercekten cok guzel olmus cok surukleyici fakat birde su özenti ingiliz takımı yorumlarını bıraksakta turk futbol takımlarını desteklesek sizce daha iyi olmaz mı?

    YanıtlaSil
  15. slm ben millwall tribün liderlerinden biriyim. İngiltere' nin de Avrupa' nında Dünya' nında kralı biziz.. Bizi kimse sevmesin bizim umrumuzda değil. 3-5 kişiyiz milyonlara yeteriz. Alayına gideriz, adamın hasıyız kareköküyüz biz

    YanıtlaSil
  16. ben londrada oturuyorum milwalleri londrada yakaladık westhamlı kardeşlerime mesaj çektik hemen geldiler kendi arabalarıyla kendi mahallelerine götürdüler kesin ölmüşlerdir :) hatta birinin dişlerinden kolye yaptılar bana hediye verdiler :) yaşasın westham :=)

    YanıtlaSil
  17. Yazdığın yazıyı cok doğru buluyorum kardeş bende filmi izledikden sonra aradım daha öncesindede duymustum ellerine sağlıkda harbi bizim millet baskalarının ülkesinde yakışıkalmayacak olayların içine kendini atmaya ne kadarda istekli önce bi kendi takımınız için elinizden geleni yapın bi

    YanıtlaSil
  18. Yazdığın yazıyı cok doğru buluyorum kardeş bende filmi izledikden sonra aradım daha öncesindede duymustum ellerine sağlıkda harbi bizim millet baskalarının ülkesinde yakışıkalmayacak olayların içine kendini atmaya ne kadarda istekli önce bi kendi takımınız için elinizden geleni yapın bi

    YanıtlaSil
  19. Ölümüne WESRT HAM UNİTED!!!

    YanıtlaSil
  20. selam ben west ham lideri oldum sansılar olmedim

    YanıtlaSil
  21. bende bir west ham taraftarıyım millwall maçına gitmek ve d.bakır bursa maçına gidip d.bakırlı kardşlerimle omuz omuza dövüşmek hayatımda en çok istediğim iki şey...

    YanıtlaSil
  22. BEn koyu GÖZTEPELİYİM o kadar west ham a benziyoruzki inanamadım filmi izleyince

    YanıtlaSil
  23. biz totdumluyuk yanlış mı geldik

    YanıtlaSil
  24. green street !

    Koyu bir çArşı taraftarıyım ingilterede yaşıyorum bundan 2 yıl öncesine kadar liverpool luydum fakat şimdi wast ham lıyım andy carol ın gelişi beni daha çok sevindirdi filmide beğendim millwall taraftarlarına düşmanlığım 1 senedir var olaki grmiyeyim taraftar grublarını ben ve arkadaşlarım . . .

    YanıtlaSil
  25. west ham mantalitesi hoşuma gidiyor . milwall biraz çirkefçe . bu arada Dünyanın En Büyük Taraftarı Fenerbahçelilerdir . polis : sıkarım bak , Taraftar : delikanlıysan sıkarsın . o taraftarda benim , ismim ise hakan ünaldı . selamlar olsun FB'li Kardeşlerime , Özgürlük İçin Ölürüz . . .

    YanıtlaSil
  26. west ham mantalitesi hoşuma gidiyor . milwall biraz çirkefçe . bu arada Dünyanın En Büyük Taraftarı Fenerbahçelilerdir . polis : sıkarım bak , Taraftar : delikanlıysan sıkarsın

    YanıtlaSil
  27. burası west ham merkez rahat olsun herkez green street cocuuyuz lan millwall lı görmiyim keserim !

    YanıtlaSil
  28. cidden ilginc :)) yok su grubun tribun lideriyim vs vs diyen adamlar, hayatlarinda degil maca, 1 kez bile ingiltereye gitmisler mi acaba ? at atabildigine :))
    3 futbolcu say desen sayamaz ...

    YanıtlaSil
  29. yok ben su tribun lideriyim, yok su gruptanim diyen insanlar, degil maca, hayatlarinda 1 kez bile ingiltereye gitmisler mi acaba ? 3 futbolcu say desem sayamazlar ama at atabildigine :))
    benim esim milwall taraftari ben west ham ..asil ben size bizim evlilik oncesi basimizdan gecenleri anlatsam ...

    YanıtlaSil
  30. Dünyanın en büyük taraftarları Bursa Texas ve WestHam taraftarıdır

    YanıtlaSil
  31. MERHABA BEN İNGİLTEREDE YAŞAYAN BİR TÜRK'ÜM VE DOĞDUGUMDAN BERI WESTHAM UNİTED'LYM millwall taraftarı kadar şerefsiz bir taraftar yoktur benım cogu abımı ve kardeslerımı tek basına sıkıstırıp oldurmuslerdır İNGİLTEREDE EN YUREKLI EN İYİ TARAFTAR HOLIGANLAR WESTHAM UNİTED'DIR.

    YanıtlaSil